-Matko co ja mam robić!- krzyknęłam sama do siebie. -Zadzwonię do Alana- wzięłam telefon do ręki i wykręciłam numer do Alana.-No cześć, nudzi mi się, przyjdz po mnie pójdziemy gdzieś razem. -Wiesz co to jest dobry pomysł, bo muszę ci coś powiedzieć, o 14.00 w parku.-powiedział stanowczo Alan.
-Dobrze.-rozłączyłam się i spojrzałam na zegarek, była 12.00, więc miałam dużo czasu, zastanawiało mnie jednak czemu Alan był dla mnie taki ni miły, ale okey. Grzebałam w telefonie i zobaczyłam, że ktoś do mnie dzwoni, nie wiedziałam kto to. -Halo?- spytałam.
?:Nadia?
N: Tak, a kto mówi?
Z: Właśnie, Zayn pamiętasz mnie jeszcze?- PAMIĘTAM! Zayn mój najlepszy przyjaciel z dzieciństwa. Nie gadałam z nim dobre 5 lat.
N: Zayn, jak ja cię dawno nie widziałam, stęskniłam się!
Z: Ja też! Słuchaj mam dzisiaj trochę wolnego, może do ciebie wpadnę?
N: No okey, może o 17.00, mieszkam na Smail street 2.
Z: Okey, to ja będę o 17.00 u ciebie!
N: Okey, to pa!
Z: Pa do zobaczenia.
Ale byłam podekstytowana tym telefonem od Zayna. Tak dawno go nie widziałam, kompletnie o nim zapomniałam. Nawet nie wiem jak teraz wygląda! Dochodziła 13.00 postanowiłam zacząć się szykować. Ubrałam się w to: http://urstyle.pl/styl/kamciakama8787/stylizacja/lato-lato-3/
Szłaś w stronę parku i widziałaś już Alana, miał dziwną minę.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz